گفت و گو با سیمین نازجو بانوی نیکوکار تهرانی : برادرم تأكید به ساخت مدرسه ای با نام دخترش داشت


دو سال پیش كه دخترش را از دست داد تصمیم گرفت برای زنده نگهداشتن نام جگرگوشه اش كه در زمان مرگ سال چهارم دانشگاه بود، مدرسه ای بسازد. مدرسه ای كه بشود محل تحصیل صدها دختر دانش آموز تا همیشه نام و یاد نیلوفرش جاودان بماند.

این بود كه همه دارایی‌اش را فروخت و حتی در خانه ای اجاره ای مستقر شد تا پول بیشتری فراهم كند برای ساخ مدرسه، اما از آنجا كه روزگار گاه خلاف آنچه ما تصور می كنیم می چرخد به فاصله یك ماه و نیم بعد از مرگ دخترش همسرش را هم از دست داد. همسر هم كه نتونست نبود تنها دختراشان را تاب بیاورد به فاصله كمتر از دو ماه جان خود را از دست داد و همه چیز تغییر كرد.

شاید كمی بعد از یكسال از مرگ فرزند و همسر، پدر خانواده هم جان خود را از دست داد و برنامه او برای ساخت مدرسه نیمه كاره باقی ماند.

با وجود سختی و غم بسیار از دست دادن برادر و خانواده اش حالا این خواهران و برادران بودند كه تصمصم گرفتند برنامه برادر برای ساخت مدرسه را عملی كنند.

خانم نازجو خواهر مرحوم عسگری می گوید: بعد از فوت برادرم مطابق آنچه در وصیت‌نامه اش خواسته بود بخش از اموالش كه مبلغ 180 میلیون  تومان است را به مجمع خیرین مدرسه ساز اهدا كردیم.

وی می افزاید: برادرم هدفش ساخت یك مدرسه به نام دختر مرحومش بود ما هم با اهدای این مبلغ از دارایی برادرم از مجمع می خواهیم یادی از دختر برادرمان زنده نگه دارد.

نازجو تصریح می كند: برادرم پیش از مرگش نیز بسیار در كار خیر مشاركت داشت و با مؤسسه های خیریه بسیاری همكاری می كرد بنابراین كار خیر جزء روند زندگی ایشان بود.

وی با اشاره به بیماری برادرزاده اش ادامه می دهد: فرزند برادرم از كودكی دچار بیماری بود اما در زمان مرگش سال چهارم دانشگاه بود به همین دلیل غم مرگ او پدر و مادرش را خیلی زود از پا درآورد.

وی اظهار امیدواری كرد: با پیگیری و اهدای بخش از اموال برادرش به مجمع خواسته و آروزی او به مرحله عمل برسد و روح او نیز از این كار راضی باشد.

سپیده شاه محمدی
 



منتشر شده در تاریخ ۱۳۹۷ دوشنبه ۲۰ فروردين
کدخبر:1743منبع:تاریخ انتشار:۱۳۹۷ بيست فروردينلینک خبر: http://www.khayerinemadresesaz.ir/Pages/News-1743.aspx