۱۳۹۶ دوشنبه ۱۱ ارديبهشت - 5/1/2017 10:38:13 AM / تهران - 9:38 صبح
آرشیو خبر کد خبر: 116  
پسر مرحوم حاج محمد شریف فرزانه از خاطرات پدر می گوید:

عمر پدرم به دیدن مدرسه آخر کفاف نداد

در سن 81 سالگی با کوله باری از کارهای خیر دیده از جهان فرو بست. عشق به کودکان را با تمام وجود احساس کرد و 2 مدرسه به نام های فرزانه 1 و فرزانه 2 از خود به یادگار گذاشت. صحبت از حاج محمد شریف فرزانه خیر نیک اندیشی است که چندی پیش جامعه خیرین مدرسه ساز غم از دست دادن او را احساس کرد. در گفت و گویی، «داوود فرزانه» پسر این خیر نیک اندیش از زندگی پدرش برایمان می گوید؛
تاریخ انتشار :۱۳۹۱ يکشنبه ۱۴ خرداد ساعت 15:34 تعداد بازدید : ۴۳۴۵



«داوود فرزانه» پسر این خیر گرانقدر، خاطرات پدر را اینگونه بیان می کند و می گوید:«پدرم در سال ۱۳۱۰ در منطقه شمیران تهران متولد شد. همیشه در زندگی اش دست از تلاش و کوشش نکشید و در انجام کار خیر لحظه ای درنگ نمی کرد. حدود ۱۵-۱۰ سال پیش زمانی که در بسیاری از مناطق کشور از جمله شهر تهران نیاز به مدرسه سازی بسیار احساس شد، پدرم با علاقه وافری که به مدرسه سازی و کودکان داشت وارد این حوزه شد و ۲ مدرسه هم به نام فرزانه ۱ و ۲ در منطقه ۱ تهران محله (دربند و درآباد) احداث و مدرسه سوم خود را هم در نیاوران مراحل اولیه آن را شروع کرده بود ولی عمرشان به ساخت آن کفاف نداد.»
«فرزانه» همچنین ادامه می دهد:« پدرم عاشقانه کودکان را می پرستید و در مجامع دانش آموزی حضور داشت و ارتباط بسیار نزدیک و خوبی با بچه ها برقرار می کرد و هر از چند گاهی سری به مدارسش می زد و از نزدیک با بچه ها ملاقات داشت. زمانی که خوشحالی را در وجود دانش آموزان مدارسش احساس می کرد از شادی آن ها بسیار خرسند می شد. دانش آموزان هم او را بسیار دوست داشتند و حتی جشن تولد پدرم را نیز در مدرسه برگزار می کردند.»
وی همچنین اظهار داشت:« پدرم همیشه این نکته را مد نظر داشت که کودکان ما آینده کشور و میهن عزیزمان را می سازند و فراهم آوردن شرایط تحصیل برای فرزندان ایران امری ضروری است به همین دلیل زمانی که از بحث مدرسه سازی آگاهی پیدا کردند بدون درنگ آغاز به کار کردند چون یکی از نیازهای اصلی کشور را وضعیت تحصیلی مناسب برای دانش آموزان می دانستند.»
پسر این مرحوم درباره پروژه های خیری پدرش می افزاید:« در منطقه شمیران یا همان منطقه ۱ ، به دلیل بافت قدیمی  و فرسوده ، مدرسه سازی از اهمیت به سزایی برخوردار است و یکی از دلایل پدرم برای ساخت مدرسه در منطقه شمیران هم همین موضوع بود. ایشان پروژه سوم خود را در نیاوران مراحل اولیه آن را آغاز کرده بودند که متأسفانه عمرشان کفاف نداد و نتوانستند مدرسه خود را ببینند ولی مراحل ساخت این بعد از فوت ایشان همچنان پابرجاست و  ساخت مدرسه به حول و قوه الهی به همت خانواده شان ادامه خواهد داشت.»
وی در آخر اضافه کرد:« دوست دارم و امیدوارم بتوانم روزی مسیر پدر را ادامه بدهم زیرا همه انسان ها روزی از این دنیا باید بار سفر خود را ببندند و تنها اعمال  و کارهای نیک است که ازانسان باقی می ماند.» 

برچسب ها برچسب ها برچسب هافرزانه , یادمان


اخبار مرتبط با این خبر
ردیفتیترتاریخ
1 عمر پدرم به دیدن مدرسه آخر کفاف نداد ۱۳۹۱ يکشنبه ۱۴ خرداد

علی

سلام آقا داوود شما بهتر از من می دانید که پدر بزرگوارتان در بهشت برین نظاره گر خوبی های خویش است (فمن یعمل مثقال ذره خیر یره)امام خمینی (ره)در تفسیر این آیه می فرماید نگوئید جزای خیر عمل خود را می بیند بگوئید عمل خیر خود را می بیند زیرا دیدن خود عمل خیر بسیار لذت بخش تر از بهشت برین است.آیه قران هم همین را می گوید .پس من میگو یم بخا"بخا" لک یا جنت الماوی یا ابا داوود ویاحاج محمد شریف فرزانه(ره) خدمتگذار شما در انجمن حامیان توسعه حوزه های علمیه .چاپی
سعیدوالی فر

باسلام آفرین برمرحوم فرزانه رحمت الله علیه روحش شاد بنده اگرخداقبول کندشعری برای ایشان آماده می نمایم به دودلیل اول اینکه مدرسه ساز بودهان دوم اینکه به کودکان علاقه مندبوده اندوبنده نویسنده وشاعرکودکان ونوجوانان هستم .خدانگهدار

نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  

خبرنامه