۱۳۹۸ جمعه ۲۲ آذر - 12/13/2019 10:07:08 AM / تهران - 10:07 صبح
آرشیو خبر کد خبر: 1063  
در فقدان خیری که دیگر با ما نیست

از مداوای رزمندگان دفاع مقدس تا تسکین درد دانش آموزان روستا

گفت وگوی پیش روی با خیر مدرسه ساز زنده یاد دکتر سید جمال سادات گوشه، چهارسال پیش و همزمان با جشنواره خیرین مدرسه ساز انجام شده و در ویژه نامه خیرین منتشر شده است. به مناسبت درگذشت این انسان نیکوکار و جهت آگاهی مخاطبان محترم این گفت و گو با اندکی تلخیص "باز نشر" داده می شود.
تاریخ انتشار :۱۳۹۴ يکشنبه ۲۰ دي ساعت 00:00 تعداد بازدید : ۱۲۳۴
دستانش تسكین دهنده دردهای افراد بود و چین و چروك صورتش حكایت از سال‌های پر فراز و نشیب و پرثمر او داشت. «دكتر سید جمال سادات گوشه» 85 بهار را كنار فعالیت‌های خیریه و دستگیری از نیازمندان پشت سر گذاشته است. وی به گفته خودش، شادی دانش آموزان كه نسل‌های آینده ایران زمین هستند را اصلی‌ترین هدف در زندگی خود دانسته و به این ترتیب وارد امر خطیر مدرسه‌سازی شده‌است. 
پیشینه‌ای از زندگی خود و اینكه چگونه وارد امر مدرسه‌سازی شدید را برایمان بیان بفرمایید؟
در سال 1309 در تهران متولد شدم. ابتدا مدرك جراحی عمومی و همچنین دوره تخصصی خود را از دانشگاه تهران گرفته و سپس برای تحصیلات تكمیلی راهی فرانسه شدم و مدرك فوق تخصص خود را در رشته جراحی ترمیمی از آنجا دریافت كردم. به واسطه شغلم، در طول هشت سال دفاع مقدس و حتی بعد از آن با مجروحان جنگی بسیاری برخورد داشتم كه می‌توانم به طور صریح بیان كنم كه این موضوع تأثیرات عمیقی در زندگی من گذاشت. چند سال پیش متوجه شدم به دلیل افزایش جمعیت و كمبود امكانات تحصیلی، دانش‌آموزان مجبور به پرداخت هزینه‌های سنگین برای تحصیل خود هستند كه این مسئله از توان خانواده‌ها خارج است. به همین دلیل به این فكر افتادم كه از طریق مدرسه‌سازی باعث شادی و خوشحالی همنوعان خود شوم. 
بانی ساخت چه تعداد مدرسه بوده‌اید؟
به واسطه شغلم مدتی در كردستان جراح بودم و مطلع بودم كه برخی از مناطق این استان فقیر نشین است. به همین دلیل زمانی‌كه نیاز به مدرسه‌سازی در این استان مطرح شد با همكاری مجمع خیرین مدرسه ساز استان كردستان داوطلب ساخت یك مدرسه در سنندج شدم كه به لطف خداوند كار ساخت آن به اتمام رسیده است و دانش‌آموزان در آن مشغول تحصیل هستند. همچنین یك مدرسه در «ده سبو لواسانات» در حال ساخت است كه هم اكنون سقف سوم آن هم زده شده‌است اما هنوز به اتمام نرسیده است. همچنین مشغول ساخت 2 مدرسه دیگر هم از طریق مجمع خیرین مدرسه ساز شهر تهران، در لواسانات و دماوند هستم كه كلنگ آن‌ها خورده و در مرجله اجرا است. 
زمانی كه كلنگ یك مدرسه می‌خورد چه احساسی دارید؟ 
بسیار خوشحال می‌شوم زیرا می‌دانم تمامی این دانش‌اموزان در آینده در رشته‌های مؤثر برای جامعه تحصیل كرده و چه بسا تعدادی از آن‌ها پزشكان موفق و  همكاران خود من می‌شوند. تحصیل حق طبیعی كودكان ما است و تحمیل هزینه‌های  سنگین  تحصیلی  به دلیل كمبود امكانات دولتی بر دوش خانواده‌ها، جامعه را درگیر مشكلات متعددی می‌كند. تمام زندگی خود را با شوق و علاقه فراوان به كارهای خیر پرداخته‌ام و از این شیوه زندگی خود بسیار خرسند هستم. 

 چه توصیه‌ای برای افراد ثروتمند برای مشارکت در امر مدرسه سازی دارید؟
گاهی اوقات  شوق  و طمع پولدار شدن در بسیاری از افرادی كه توانایی مالی بالایی دارند به حدی می‌رسد كه حساب‌های بانكی سرشار از پول دارند اما قدمی برای كمك به همنوع خود یا افراد نیازمند برنمی‌دارند. این موضوع از نظر من كه خود یك پزشك هستم نوعی بیماری محسوب می‌شود. البته این در تمامی افراد كه تمكن مالی دارند صدق نمی‌كند، گاهی این افراد با امر مدرسه سازی آشنایی كافی ندارند كه باید اطلاع رسانی صحیح  صورت بگیرد. 
 
غزاله دیبائی
 
برچسب ها برچسب ها برچسب هادکتر گوشه


اخبار مرتبط با این خبر

تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  

خبرنامه