۱۳۹۶ سه شنبه ۲۱ آذر - 12/12/2017 2:13:33 AM / تهران - 2:13 صبح
آرشیو خبر کد خبر: 991  

موضوع : نامه ای به یک خیر مدرسه ساز

نمی دانستم از کجا و چگونه شروع کنم، برای کسی که بهترین واژه ها در وصفش نمی گنجد. برای کسی که ساختن، حرفه اوست. می سازد تا کودکان همزیستی را بیاموزند و با هم متحد شوند تا بهترین لحظه های زندگیشان را با هم تجربه کند و سهم هرکدامشان از این تجربه عشق و محبت باشد. چه چیزی می توانم بنویسم برای کسی که تنها آرزویش لبخند کودکان و تنها دغدغه اش آرامش و یادگیری آنهاست.
تاریخ انتشار :۱۳۹۴ دوشنبه ۹ آذر ساعت 00:00 تعداد بازدید : ۱۰۹۲۶
برای کسی که جای خریدن هزاران طلا برای خود هزاران ثواب خریداری می شود. نمیتوانم درباره عظمتش اندیشه کنم، فقط می دانم که اگر او نبود شاید استعدادهای هزاران فرد نهفته می ماند و هزاران پنجره امید بسته می شد. 
ای خیر مهربان!
نادان بودن مانند زنبور بی عسل و دانایی مثل عسل شیرین است. تو به ما این شیرینی را بخشیده ای تا طعم تلخ بدی ها از یاد برود. تمام واژه ها را گشتم اما واژه ای در شان تو که همچون فرشته زمین هستی پیدا نکردم. فقط می توانم از اینکه یکبار دیگر فرصت پرواز در آسمان علم به ما کبوتران عاشق بخشیدی سپاسگزارم و همیشه سازنده باشی سازنده عشق و محبت.  
 
حنانه فخریان دانش آموز پایه ششم- دبستان دخترانه امام سجاد (ع)- منطقه 2 تهران
 
برچسب ها برچسب ها برچسب هادلنوشته های دانش آموزی


اخبار مرتبط با این خبر
ردیفتیترتاریخ
1 موضوع : نامه ای به یک خیر مدرسه ساز ۱۳۹۴ دوشنبه ۹ آذر
2 دستان کوچکم برای خیرین دعا می کنند ۱۳۹۰ جمعه ۲۶ اسفند

تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  

خبرنامه