۱۳۹۷ سه شنبه ۱ آبان - 10/23/2018 2:36:51 AM / تهران - 2:36 صبح
آرشیو خبر کد خبر: 1836  
همراه با قهرمان المپیک جهان به بهانه افتتاح مدرسه کشتی خیر مدرسه ساز حاج اکبر ابراهیمی در دماوند

تا آخرکنار این بچه ها می مانم

چهره شاد و خندان بچه ها به خوبی نشان می دهد که از موضوعی خیلی خوشحال شده اند. خوب شاید برای اینکه یکی از چهره های سرشناس و محبوب رشته کشتی را کنار خود می بینند و می توانند از نزدیک با او حرف بزنند و کمی از غصه و دلتنگی های خود کم کنند. وقتی علیرضا از آنها می پرسد که بچه ها شما به چه رشته ورزشی علاقه دارید؟ بچه ها یک صدا فریاد می زنند:«کشتی». پهلوان رضایی با شنیدن این پاسخ لبخند رضایت مندی می زند و دوباره می پرسد:«چرا دوست دارید کشتی گیر شوید؟» هرکدام از بچه ها جوابی می دهد و علیرضا با لذت به حرف بچه ها گوش می دهد. یکی شان می خواهد قهرمان جهان شود تا مردم در کوچه و خیابان با او عکس یادگاری بگیرند. دیگری آرزو دارد که در دنیا شناخته شود و همه او را آدم موفقی بدانند و بقیه بچه ها می خواهند شاهد روزی باشند که «بابا اکبر» به داشتن فرزندان قهرمانش افتخار کند و...
تاریخ انتشار :۱۳۹۷ دوشنبه ۱۶ مهر ساعت 00:00 تعداد بازدید : ۱۹

 

حاج «اکبر ابراهیمی» عضو جامعه خیرین مدرسه ساز  کشور  و مدیر بنیاد خیریه  اکبر ابراهیمی و پدر معنوی تعدادی از کودکان فاقد خانواده و سرپرست شهر است. بچه ها او را مانند پدر واقعی دوست دارند و به همین دلیل می خواهند او را به هر بهانه خوشحال کنند. «علیرضا رضایی» مربی با اخلاق کشور و قهرمان صاحب نام المپیک و جهان، مسئولیت مربیگری و آموزش رشته کشتی بچه های این بنیاد خیریه را بر عهده گرفته و قول داده که با عنایت و لطف پروردگار از بین آنها قهرمان کشتی تربیت کند. آدم هایی که بتوانند در فراز و نشیب زندگی و در زمان رو در رو شدن با مشکلات مختلف، مقتدرانه نبرد کنند و پیروز میدان باشند.
تماشای بچه ها با دوبنده های رنگی
رضایی متولد ۲۰ تیر ماه 55 است. خودش رشته کشتی را در سن ۱۴ سالگی در باشگاه کشتی ایزد فردوسی شروع کرده و اولین مدال جهانی اش را در سن ۱۶ سالگی در مسابقات نوجوانان جهان استانبول ترکیه گرفته و توانسته قهرمان سنگین ‌وزن نوجوانان جهان شود.  علیرضا در طول این سال ها در محله های مختلفی مثل خیابان طوس و میدان توحید در منطقه 11 سکونت داشته و با محرومیت ها و کمبودهایی که در محله های پایین شهر وجود دارد، آشناست. او نیز در طول زندگی فراز و نشیب زیادی را گذرانده، بنابراین به خوبی می تواند این بچه ها و نیاز هایشان را درک کند. بچه ها با دوبنده های رنگی دور تشک کشتی جمع شده اند تا آقای مربی از راه برسد. رضایی با دیدن آنها ذوق می کند و نزدیکشان می رود. گویا خاطرات دوران کودکی و نوجوانی اش دوباره در ذهنش زنده می شود. او بسیار خودمانی و صمیمی کنار بچه ها می رود و از آنها می خواهد دو به دو روی تشک کشتی بایستند و کمی باهم کشتی بگیرند. این طور که پیداست او حساب ویژه ای روی این بچه ها باز کرده و قصد دارد با استعداد یابی آنها مسیر رشد و پیشرفت آنها را به درستی ریل گذاری کند. گرچه رضایی مسئولیت و دلمشغولی های دیگری در فدراسیون کشتی دارد و به سختی می تواند فرصت و زمان خالی پیدا کند، اما با تماشای کودکانی که با هیجان دوبنده های رنگی به تن کرده اند و برای آموختن ذوق دارند، تاکید می کند:«برای هر کاری وقت نداشته باشم، برای این بچه ها وقت دارم.»  
پهلوانی به زور و دور بازو نیست
پهلوان «علیرضا رضایی» که فهرستی از نشان ها و عناوین قهرمانی در ایران و جهان دارد، با افتخار در مراسم افتتاح سالن کشتی بچه های تحت پوشش بنیاد نیکوکاری ابراهیمی شرکت می کند و از اینکه می تواند در کارهای خیرخواهانه این چنینی سهمی داشته باشد احساس خوبی دارد. خودش عنوان می کند که پهلوان و قهرمان واقعی، افرادی مثل حاج آقا ابراهیمی هستند که مسئولیت نگهداری و سرپرستی این بچه های معصوم و بی گناه را بر عهده گرفته اند و برای آنها پدری می کنند. به نظر بنده پهلوانی به زور و دور بازو نیست. پهلوانی یعنی اینکه سایه و پناهی برای دیگران باشیم و همیشه دیگران را بر خودمان مقدم بدانیم. او ادامه  می دهد که من در مقابل این آدم ها، احساس کوچکی می کنم. اکنون که به تقدیر و مشیت الهی، شرایطی فراهم شده تا بتوانم به این کودکان خدمت کنم، روی تشک کشتی سجده شکر به جا می آورم و قدر این موقعیت و موهبت الهی را می دانم و قول می دهم که تا آخر کنار این بچه ها بمانم. 
 
 
رضا نیکنام 
 
برچسب ها برچسب ها برچسب هامدرسه کشتی , خیرین مدرسه ساز


اخبار مرتبط با این خبر
ردیفتیترتاریخ
1 تا آخرکنار این بچه ها می مانم ۱۳۹۷ دوشنبه ۱۶ مهر

تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
نام:  
پست الکترونیکی:  
نظر شما:  

خبرنامه